14 Şub 2013

PENCERELER


   Hayatta türlü çeşit pencereler var... Bizim içinden baktığımız ya da dışından bize bakılan... Aslında "bakılan" olduğunuzda bile... "Bakan" ancak kendi penceresinden gözleyebiliyor sizi.... Herkesin penceresi var... Baktığı ya da bakıldığı.... Benim bir de içimde pencereler var ki hele bir görseniz... Bir sürüler... Hangisine neresinden baksam şaşırıyorum... Aslında yavaş yavaş _meslek hastalığı mıdır nedir???_ pencereler kayboldu yerlerine ekranlar geldi... Her şeyleri sanki ekrandan seyrediyorum... İnandırıcılıkları kayboluyor sanki böylece....

   Neyse bu blog Özgür'ümün... Kendimden bahsetmeyecektim :)))

  Neden yazıyorum peki???

  Bana bir mail geldi bugün... Malum çok görüntüleniyorum bu aralar :)))) İşte o bana ilham oldu...

  Şudur ki:

  "Söyleyecek çok şey var belki..
Belki erdemin annesi, doktoru, hemşiresi, öğretmeni, gözü, kulağı, eli, ayağı, özel koruması vs vs olarak söylenecek çok şey var ama başına geçince sizin yazdıklarınızdan fazlası çıkamıyor. Aynı yoldayız aynı savaştayız aynı duyguları paylaşıyoruz. Çoğunlukla ağlayarak okuyorum blogunuzu.. Ağlıyorsam sanmayın ki üzüntüden.. Aynı yaşanmışlıkların olması, benim duygularımı umutlarımı ve hatta kırılma noktalarımı bu kadar iyi anlatabilen birinin olması, benim kendimi bulmam ve hatta umutlanmam bile bazen ağlama sebebimdir :) bakmayın ağlıyorum dediğime belki de görüp görebileceğiniz en güleryüzlü kadınım :) sadece epilepsi benim ilk yıkılışım ve kanayan yaram.. Epilepsi dendi mi acıyor boğazım

ve yine  Belki çok kişiden de duymuşsunuzdur ama bilmenizi istedim

denizlide dünyaya sizinle aynı pencereden bakan bir anne-oğul var"

  Yanlış anlaşılmasın lütfen... Okuduklarım... Tüm gelen o yorumlar... hani var ya "aynı ben dedim kendi kendime...."

  Budur işte...Gün olur herkesle ortaklaşırız... İyide ya da kötüde... Bir şekilde ortak'laşırız.... Çünkü insan olmamızın gereği budur...

 Sevgili  Denizli'deki arkadaşım... Bugün sana mail attım izin verir misin diye ama muhtemelen görmedin günün yuvarlanmacasından... Ama o kadar sevdim ki yazdıklarını cevabını beklemeden _ve noktasına virgülüne dokunmadan paylaşıverdim... Alınmazsın umarım :)

  Ortağız biz seninle... Çünkü nefes alıyoruz... Ortağız biz seninle çünkü yaşıyoruz... Geçtim çocukları... Geçtim hastaneleri.... Geçtim hastalıkları....

  Sen beni okuyorsan ve bunları okurken gözün doluyorsa... Boğazına bir yumru oturuyorsa...

  Görüyorsan ki eğer beni....

  Ortağız işte...

  Özgür senin kızın... Erdem benim oğlum :))))

  Neyse....


 Bu günlüğü burada bitirsem mi... Yazmasam mı artık...

Kurşun deliğini parmaklıyor gibiyim........................................

3 yorum:

tuğba kılıç dedi ki...

Ben Erdem'in annesi :) yine ağlattınız beni ama dediğim gibi bu 'siz benden daha çok ben olduğunuz' içindi. Özgür benim kızım erdem sizin oğlunuz. Aslında o kadar çok cocuğumuz var ki :)

nurgül dedi ki...

Merhaba ben nurgül,oğlum 2yaş 3 aylık ve tuberoskleroz West sendromu hastası sizin yaptığınız gibi çözüm için her kapıyı çalıyoruz hatta zorluyoruz:)Yazılarınızdan sonra Kayramın bir de cerrahpaşa tıp fakültesin de gözden geçirilmesini istiyorum fakat doktorları hakkında hiçbir bilgim yok acaba yardımcı olabilirmisiniz bu konuda.en azından yıllarca orada tedavi görmüşlüğün vermiş olduğu doktor seçimi tecrübenizden yararlanmak istiyorum yardıncı olursanız eğer sevinirim.Umarım bizler bu savaşı her zaman kazanan tarafta oluruz

kardelen dedi ki...

merhaba özlem hanım öncelikle rabbimden evladınıza ve tüm hasta olan evlatlarımıza acil şifa dilerim..özlem hanım sizden bir ricam var bana yardımcı olursanız inanın cok ama çok memnun olacağım..benimde kızıma dravet sendromu şüphesi var dedi hocamız 2 buçuk yıl önce.o zaman kızım 2 yaşındaydı.şimdi 4 buçuk tabi her acil gişimizde hastaneye kesin tanı dravet mış gibi müdahale ediliyor.ve bu benim inanılmaz derece üzüyor.gerçi siz hastane olaylarını inanin okadar güzel anlatmışınız ki yazdıklarınızı okurken beni,bizi anlatıyorsunuz birde benden dinlemeye gerek yok.sizden ricam yaşayan araştıran bir anne olarak bana yardımcı olmanız ve sendromun kesin belirtileri nelerdir.ateşli olan nöbetleriniz ne kadar zaman sonra soğuğa çevirdi,ve nöbet aralığı ve süresi hakkında bilgileriniz benim için çok önemli..ALLAH hepimizin yar ve yardımcısı olsun...